บทที่ 443

ข้ารักเจ้า

ในขณะนั้นเอง ซูเมิ่งเยียนเพียงรู้สึกถึงความเงียบงันในยามค่ำคืน ถึงกับได้ยินเสียงเลือดที่ไหลวนในเส้นเลือดอย่างชัดเจน แม้แต่เสียงของลมหายใจก็ยังชัดเจนมาก อีกทั้งยังได้ยินเสียงคบเพลิงที่กำลังลุกไหม้อย่างอึกทึกอยู่ในมือของทหารยามที่อยู่ห่างไกลออกไป.

ลมหายใจของนางเบาลงโดยไม่รู้ตัว แล้วก็ค่อยๆ...